Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 3:20

[1] Алланынъ истегинен Иса Месихнинъ эльчиси Павел (Иса Месихте тапкъан омюр вадесине коре) –

[2] севимли огълум Тимотейге: Алла Баба ве Раббимиз Иса Месих санъа эйилик, мерамет ве тынчлыкъ-аманлыкъ берсин!

[3] Гедже-куньдюз дувалар окъугъанымда, мен сени эр вакъыт акълымда тутам ве Аллагъа шукюр этем, баба-деделерим киби, Онъа саф виджданнен хызмет этем.

[4] Эсимде сенинъ козьяшларынъны тутам, сени корьмеге ве къуванчкъа толмагъа истейим.

[5] Сенинъ темиз иманынъны унутмайым. Бу иман башта битанъ Лоида ве ананъ Эвниканынъ юреклеринде булуна эди. Энди шу иман сенинъ юрегинъде де яшагъанына эминим.

[6] Шу себептен санъа хатырлатам: къолларымны башынъа къойгъанымда, Алла санъа Рух бахшышынъны багъышлады. Онъа сёнмеге ёл берме.

[7] Алла бизге къоркъакълыкъ рухуны дегиль, кучь-къувет, севги ве низам рухуны берди.

[8] Бойлеликнен, Раббимиз акъкъында шаатлыкъ этмектен ве менден, Онынъ мабюсинден утанма. Амма Алла берген кучь-къуветнен Яхшы Хабер ичюн азапларгъа даян.

[9] Алла бизлерни къуртарды ве азиз даветнен чагъырды. Буны биз ишлеримизнен къазанмадыкъ. Аксине, Алла буны Озь истегинен, къадимий вакъытлардан эвель Иса Месихте бизге берильген Озь эйилигинен япты.

[10] Бу эйилик энди Къуртарыджымыз Иса Месихнинъ келювинен айдын олды. О, олюмни ёкъ этти, Къуванчлы Хабер ярдымынен эбедий омюрни берди.

[11] Мен бу Къуванчлы Хаберни даркъаткъан хаберджи, эльчи ве огретиджи олып къоюлгъаным.

[12] Шу себептен бу азапларны чекем. Амма мен утанмайым. Кимге инангъанымны билем; эминим ки, манъа залог оларакъ берильген ишни о куньге къадар сакъламагъа Онынъ кучю бар.

[13] Сен менден эшиткен сагълам огретювден орьнек ал, Иса Месихте тапылгъан иман ве севгинен буны яп.

[14] Ичимизде яшагъан Мукъаддес Рухнынъ ярдымынен санъа берильген яхшы огретювни сакъла.

[15] Сен билесинъ ки, Кучюк Асиядакилернинъ эписи, шу джумледен Фюгел ве Хермоген, менден юзь чевирдилер.

[16] Рабби Онисифорнынъ эвине мерамет этсин, чюнки о, чокъ кере меним гонълюмни алды ве зынджырларымдан утанмады,

[17] Римге барып, буюк гъайретнен мени къыдырып тапты.

[18] Рабби онъа о куню мерамет тапмагъа ёл берсин. Эфес шеэринде о манъа не къадар хызмет эткенини озюнъ яхшы билесинъ.

2 Тимотейге — Chapters