[1] Эр шейден эвель, мен буны буюрам: адамларнынъ эписи ичюн дувалар окъумакъ, истеклерни беян этмек, ялвармакъ; эр бир адам ичюн,
[2] падишалар ве укюмдарлар ичюн шукюр этмек керек. О вакъыт биз тынч ве раат яшармыз, Алланы урьмет этип, намуслы олурмыз.
[3] Бу яхшыдыр, ве Къуртарыджымыз Алла бундан разыдыр.
[4] О, эписи адамларнынъ къуртуладжагъыны ве акъикъатны биледжегини истей.
[5] Алла – бирдир, ве Алланен адамларнынъ арасында бир ишанчлы адам бар. Бу адам – Иса Месихтир.
[6] О, эписи адамлар ичюн Озюни одеме оларакъ берди. Шу, озь вакъты-саатинде кельген шаатлыкъ олды.
[7] Мен исе бунынъ хаберджиси ве эльчиси, тюрлю халкъларгъа иман ве акъикъатны огретмек ичюн оджа олып тайинлендим. Акъикъатны айтам, ялан айтмайым.
[8] Бойледже, шуны истейим: акъайлар эр ерде ачувсыз ве къавгъасыз, диндарлыкънен къолларыны котерип, дува окъусынлар.
[9] Къадынлар да, алчакъгонъюлли ве эдепли олып, саде урба кийсинлер, озьлерини сачларынынъ орювинен, алтыннен, инджилернен я да паалы урбаларнен яраштырмасынлар,
[10] амма озьлерини хайырлы ишлернен яраштырсынлар, чюнки Алланы урьмет эткен къадынларгъа бойле шейлер ляйыкътыр.
[11] Къадын тынч олсун, онъа айтылгъан лафны динълесин ве огренсин.
[12] Мен къадынларгъа не огретмеге, не акъайгъа башлыкъ олмагъа разылыкъ бермейим. Къадын сесини чыкъармасын.
[13] Алла биринджи Адемни, сонъ Аваны яратты.
[14] Ве Адем алданмады, къадын исе алданды ве ёлдан урулды.
[15] Амма, эгер къадынлар иманнен, севгинен ве азизликнен озюни къолда тутып яшасалар, бала догъып, къуртуладжакълар.