Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 5:34

[1] Бу вакъиалардан сонъ бойле шейлер олып кечти: йизреэлли Навотнынъ Йизреэлде бир юзюм багъы бар эди. Шу багъ Самарие падишасы Ахавнынъ сарайы янында эди.

[2] Бир кунь Ахав Навоткъа: – Манъа юзюм багъынъны бер, мен анда озюме бостан япарым, чюнки о меним эвиме якъын. Онынъ ерине мен санъа даа яхшысыны берерим. Эгер истесенъ, парасыны кумюшнен тёлерим, – деди.

[3] Лякин Навот Ахавгъа: – РАББИ сакъласын, мен санъа бабаларымдан къалгъан асабалыкъны бермейджегим! – деди.

[4] Ахав, йизреэлли Навотнынъ: «Бабаларымнынъ асабалыгъыны санъа бермем», – деген сёзлерине къасеветленип ве ачувланып, эвине кирди. Тёшегине ятты, бурнуны шиширди, аш ашамады.

[5] Къадыны Изевель онъа кирип: – Не ичюн ачувланасынъ, аш биле ашамайсынъ? – деп сорады.

[6] Ахав къадынына деди: – Мен йизреэлли Навоткъа: «Манъа юзюм багъынъны бер, онынъ ерине кумюш тёлерим, истесенъ, онынъ ерине башкъа багъ берерим», – дедим, о исе манъа: «Ёкъ, багъчамны санъа бермем», – деди.

[7] Изевель онъа: – Шимди Исраильге падишалыкъ япкъан сенсинъ! Тур, аш аша, джанынъ раат олсун. Йизреэлли Навотнынъ багъыны мен санъа берерим, – деди.

[8] Сонъ о, Ахавнынъ адындан мектюплер язып, оларны падишанынъ муурюнен басты ве шу мектюплерни Навотнынъ шеэринде яшагъан акъсакъалларгъа ве мырзаларгъа йиберди.

[9] Мектюплерде бойле язылгъан эди: «Аштан-сувдан вазгечюв адетининъ башланувыны илян этинъиз ве Навотны халкънынъ огюнде отуртынъыз.

[10] Онынъ къаршысына эки ярамай адам отуртынъыз. Олар Навоткъа къаршы: “Сен Алланы ве падишаны яманладынъ”, – деп шаатлыкъ этсинлер. Сонъ оны чыкъарып, ташларнен урып ольдюринъиз, о ольсюн».

[11] Шеэрдеки акъайлар, Навотнынъ шеэринде яшагъан мырзалар ве акъсакъаллар Изевельнинъ буйругъыны, оларгъа ёллагъан мектюплерде язгъаныны яптылар.

[12] Аштан-сувдан вазгечюв башланувыны илян этти ве Навотны халкънынъ огюнде отуртты.

[13] Сонъ эки ярамай адам чыкъып, онынъ къаршысына отурды ве халкънынъ огюнде Навоткъа къаршы шаатлыкъ этип: – Навот Алланы ве падишаны яманлады, – дедилер. Навотны шеэрден чыкъарып, ташларнен урып ольдюрдилер. Бойле о, ольди.

[14] Сонъ Изевельге: «Навотны ташларнен урып ольдюрдилер. Шимди о, олю», – деген хабер йибердилер.

[15] Изевель, Навотнынъ ташларнен урып ольдюрильгени акъкъында эшитип, Ахавгъа: – Тур, йизреэлли санъа кумюшке сатмагъа истемеген Навотнынъ юзюм багъыны озюнъе ал. Навот сагъ дегиль, о, ольди, – деди.

[16] Ахав, Навотнынъ ольгенини эшитип, турды ве йизреэлли Навотнынъ юзюм багъыны алмагъа кетти.

[17] РАББИ тишбели Ильяскъа бойле деди:

[18] – Тур, Самариедеки Исраиль падишасы Ахавны къаршыламагъа кет. О шимди Навотнынъ юзюм багъында. Шу багъны озюне алмагъа кетти.

[19] Онъа бойле айт: «РАББИ бойле дей: “Адамны ольдюрип, даа онынъ барлыгъыны да тартып алдынъмы?!”» Онъа даа айт: «РАББИ бойле дей: “Копеклер Навотнынъ къаныны ялагъан еринде сенинъ къанынъны да ялайджакълар! Э, сенинъкини!”».

[20] Ахав Ильяскъа: – Эй, душманым, сен кене мени таптынъмы?! – деди. Ильяс исе: – Эбет, таптым! Чюнки сен РАББИнинъ огюнде ярамай шейлер япмагъа берильдинъ.

[21] РАББИ бойле дей: «Мына, сенинъ башынъа белялар тюшюреджегим, сени ёкъ этеджегим. Исраильде олгъан Ахавнынъ союнда эр бир акъайны: къул олсун, азат олсун, – эписини ёкъ этеджегим.

[22] Неват огълу Еровоам сюлялесине ве Ахия огълу Баашанынъ сюлялесине япкъан шейни сенинъ сюляленъе де япаджагъым. Сен Мени ачувландырдынъ ве бутюн Исраильни гуналаргъа батырдынъ».

[23] РАББИ Изевель акъкъында да дей: «Изевельни копеклер Йизреэлнинъ тыш диварлары тюбюнде ашайджакълар».

[24] Ахавнынъ союнда ким шеэрде ольсе, оны копеклер ашап кетер, ким тарлада ольсе, оны кок къушлары чокъуп кетерлер, – деди.

[25] РАББИнинъ огюнде Ахав киби яманлыкъ япкъан адам ёкъ эди, шу яманлыкъларны япмагъа оны апайы Изевель огретти.

[26] РАББИ исраиллилернинъ огюнден аморлыларны къувалап йиберген олса да, Ахав, аморлылар киби, бош путларгъа табынып, пек пис шей япты.

[27] Ахав бу шейлерни эшитип, устюндеки урбаларыны йыртты, къаба урбалар кийди, аштан-сувдан вазгечти. Къаба урбаларыны чыкъармай юкълады ве пек къайгъырып-къасеветленип юрди.

[28] Бундан сонъ РАББИ тишбели Ильяскъа:

[29] – Ахав Меним огюмде насыл баш эггенини коресинъми? О Меним огюмде башыны эггени ичюн, Мен оны яшайышы девамында белягъа огъратмам. Онынъ огълу заманында союны беляларгъа огъратырым, – деди.

3 Падишалар — Chapters