[1] Башындан шимдигедже булунгъан шейни, биз эшиткен ве озь козьлеримизнен корьгенимизни, сейир эткен ве къолларымызнен тийгенимизни, Аят Сёзюни бильдиремиз.
[2] Бу Аят косьтерильген эди, ве биз оны корьдик. Бунъа шаатлыкъ этемиз, сизге бу эбедий омюрни беян этемиз. О, Бабасынен эди, эм бизге косьтерильген эди.
[3] Бизим сизнен араларымыз якъын олсун деп, биз эшиткен ве корьген шейлеримизни сизлерге беян этемиз. Биз исе Бабанен ве Онынъ Огълу Иса Месихнен якъын мунасебетлерде булунамыз.
[4] Биз къуванчкъа бус-бутюн толайыкъ деп, буларны язамыз.
[5] Биз Ондан эшиткен ве энди сизге бильдирген хаберимиз бойледир: Алла – ярыкъ, ве Онда ич бир къаранлыкъ ёкъ.
[6] Эгер биз: «Бизим Онен араларымыз якъын», – десек, лякин къаранлыкъта юрсек, биз ялан айтамыз ве догъру шей япмаймыз.
[7] Амма О, Озю ярыкъта олгъаны киби, биз де ярыкъта юрсек, бизим араларымыз якъын олур, ве Онынъ Огълу Исанынъ къаны бизни эр бир гунадан темизлер.
[8] Эгер: «Гунамыз ёкъ», – десек, озь-озюмизни алдатамыз ве ичимизде акъикъат булунмай.
[9] Эгер исе: «Гуналарымыз бар», – десек, О, ишанчлы ве адалетли олып, бизим гуналарымызны багъышлар ве бизни эр тюрлю яман ишлеримизден темизлер.
[10] Эгер: «Биз гуна япмадыкъ», – десек, Оны яланджы этип косьтеремиз, ве Онынъ Сёзю ичимизде булунмай.