[1] Агъа-къардашлар, мен сизлернен, Алланынъ Рухуна толгъан адамларнен киби, лаф этип оламадым. Мен сизнен дюньядай тюшюнген адамларнен киби, Месихке иманда уфакъ балаларнен киби субетлештим.
[2] Сизлерге агъыр аш дегиль, сют бердим, чюнки агъыр ашны ашамагъа даа кучюнъиз етмей эди. Шимди де кучюнъиз етмей,
[3] чюнки сизлер даа бу дюньянынъ адамлары кибисинъиз. Аранъызда пахыллыкъ ве къавгъа олса, сиз бу дюньянынъ адамлары киби дегильсинъизми? Дюньянынъ адамлары киби арекет этмейсинъизми?
[4] Сизлерден бириси: «Мен Павелнинъ издешим», башкъасы: «Мен Аполлоснынъ», – десе, дюньянынъ адамларындан насыл фаркъынъыз бар?
[5] Аполлос ким? Павел де ким? Олар тек хызметчилердир. Сизлер бу хызметчилернинъ ярдымынен имангъа кельдинъиз. Рабби эр биримизге айры хызметни берди.
[6] Мен урлукъ сачтым, Аполлос суварды, амма Алла осьтюрди.
[7] Шунынъ ичюн не сачкъан, не суваргъан адамнынъ эмиети ёкъ. Тек эр шейни осьтюрген Алланынъ эмиети бар.
[8] Эм сачкъан, эм суваргъан адамлар бирликте чалыша. Лякин эр бири озь ишине коре мукяфатны аладжакъ.
[9] Биз Алланен берабер чалышамыз, сизлер исе – Алланынъ тарласы, Алла къураяткъан бинасынъыз.
[10] Алланынъ эйилигинен мен, акъыллы къуруджы киби, темель къойдым. Башкъа адам исе онынъ устюнде бир шейлер къура. Эр кес насыл къургъанына дикъкъат этсин.
[11] Иса Месих – энди къоюлгъан темельдир. Ич кимсе башкъа темель къойып оламаз.
[12] Бу темель устюнде кимдир алтындан, кимдир кумюш я да къыйметли ташлардан, кимдир исе агъач, пичен ве тобандан бина къурмакъта.
[13] Эр кимнинъ иши исе белли оладжакъ. Къыямет куню оны косьтереджек, чюнки атеш оны ачыкъ-айдын япаджакъ. О вакъытта эр кимнинъ иши насыл экенини атеш сынайджакъ.
[14] Кимнинъ къургъан бинасы атешке даянса, о мукяфат аладжакъ.
[15] Кимнинъ къургъан бинасы янса, о, зарар кореджек. Озю къуртуладжакъ, амма атештен къуртулып чыкъкъан киби оладжакъ.
[16] Сиз Алланынъ сарайы олгъанынъызны ве сизинъ ичинъизде Алланынъ Руху яшагъаныны бильмейсинъизми?
[17] Ким Алланынъ сарайыны бозса, Алла оны ёкъ этеджек. Алланынъ сарайы азиздир. Бу сарай исе – сизлерсиз.
[18] Ич кимсе озь-озюни алдатмасын. Биринъиз бу дюньяда акъыллы олмагъа истесенъиз, акъыллы олмакъ ичюн, акъылсыз олмакъ керексиз.
[19] Бу дюньянынъ икмети Алланынъ огюнде акъылсызлыкътыр. Язылгъан: «О, акъыллы адамларны оларнынъ айнеджилигинен тутып алыр».
[20] Даа бойле язылгъан: «РАББИ инсанларнынъ фикирлерини, оларнынъ бош олгъаныны биле».
[21] Шунынъ ичюн ич кимсе адамларнен макътанмасын. Эр шей сизинъкидир.
[22] Эм Павел, эм Аполлос, эм Кифа, эм дюнья, эм аят ве олюм, эм шимдики ве келеджек заман – эписи сизинъкидир.
[23] Сизлер исе – Месихнинъки, Месих исе – Алланынъкидир.