[1] Mga igsoon, kamo nga nagtuo sa atong halangdong Ginoong Jesu-Cristo, angaya ninyo pagtagad ang mga tawo.
[2] Pananglit may usa ka dato nga nagsul-ob ug bulawan nga singsing ug mahalong bisti nga motambong sa inyong pagsimba ug motambong usab ang usa ka kabos nga nagkagidlay—
[3] kon tagdon ninyo pag-ayo ang mahalog bisti unya moingon kamo kaniya, “Diri ka lingkod sa labing maayong lingkoranan,” apan moingon kamo sa kabos, “Tindog diha o lingkod diri sa akong tiilan,”—
[4] nakasala kamo sa inyong pagpilig mga tawo ug sa paghukom pinasikad sa daotang katuyoan.
[5] Pamati kamo, minahal kong mga igsoon. Ang Dios nagpili sa mga kabos niining kalibotana aron mahimong dato sa pagtuo ug aron makapanag-iya sa Gingharian nga iyang gisaad sa tanan nga nahigugma kaniya.
[6] Apan gipakaulawan ninyo ang mga kabos! Kinsa ba ang nagdaugdaog kaninyo ug nagdala kaninyo sa mga hukmanan? Dili ba ang mga dato?
[7] Sila ang nagpasipala sa dungganang ngalan nga gihatag sa Dios kaninyo.
[8] Kon tumanon ninyo ang balaod sa Gingharian nga anaa sa Kasulatan nga nag-ingon, “Higugmaa ang imong isigkatawo sama sa imong kaugalingon,” husto ang inyong gibuhat.
[9] Apan kon inyong pilion ang inyong tagdon, nakasala kamo ug ang Balaod maghukom kaninyo nga malapason.
[10] Kay ang naglapas bisan sa usa lamang ka sugo sa Balaod nakalapas sa tanan.
[11] Kay siya nga nag-ingon, “Ayaw panapaw,” nag-ingon usab, “Ayaw pagpatay.” Busa bisan ug wala kamo manapaw, nakalapas kamo sa Balaod kon kamo mopatay.
[12] Pagsulti ug pagkinabuhi kamo ingon nga mga tawo nga hukman sa balaod nga naghatag ug kagawasan.
[13] Kay ang Dios dili maluoy inighukom niya sa tawo nga wala maluoy sa uban apan ang kaluoy mopatigbabaw gayod kay sa pagsilot.
[14] Mga igsoon, unsay kapuslanan kon ang usa ka tawo moingon nga siya may pagtuo apan walay maayong binuhatan? Makaluwas ba kaniya ang iyang pagtuo? Dili gayod!
[15] Pananglit may mga kaigsoonan nga nagkinahanglan ug bisti ug walay igong pagkaon,
[16] magpulos ba ang inyong pag-ingon kanila, “Panalanginan unta kamo sa Dios! Pagsinina kamo ug kaog maayo!”—kon dili ninyo sila hatagan sa ilang gikinahanglan?
[17] Ingon niini ang pagtuo: patay kini kon dili ubanan sa buhat.
[18] Apan dunay moingon, “Ikaw may pagtuo ug ako may mga buhat.” Ang ikatubag ko mao kini, “Pakit-a ako sa imong pagtuo nga walay buhat ug pakit-on ko ikaw sa akong pagtuo pinaagi sa akong mga buhat.”
[19] Nagtuo ka nga usa ray Dios. Maayo kana. Apan ang mga demonyo nagtuo usab niana—ug nagkurog sa kahadlok.
[20] Buangbuang! Kinahanglan ka pa bang saysayan nga ang pagtuo nga dili ubanag mga buhat walay kapuslanan?
[21] Sa unsa bang paagiha nga ang atong amahan nga si Abraham giisip sa Dios nga matarong? Dili ba tungod sa paghalad niya sa iyang anak nga si Isaac didto sa halaran?
[22] Busa klaro kaayo nga ang iyang pagtuo giubanan sa mga buhat ug ang iyang pagtuo nahingpit pinaagi sa iyang mga buhat.
[23] Ug natuman ang giingon sa kasulatan, “Si Abraham mituo sa Dios ug tungod sa iyang pagtuo ang Dios nag-isip kaniya nga matarong.” Ug siya ginganlag higala sa Dios.
[24] Busa nakita ninyo nga ang usa ka tawo isipon sa Dios nga matarong tungod sa iyang mga buhat, ug dili tungod sa pagtuo lamang.
[25] Ingon usab niini ang nahitabo sa daotang babaye nga si Rahab. Giisip siya sa Dios nga matarong tungod sa iyang pagdawat ug pagtabang sa mga espiyang Judio pag-ikyas agi sa laing dalan.
[26] Kay sama nga patay ang lawas nga wala nay espiritu, patay usab ang pagtuo kon walay mga buhat.