[1] پمێشکا، هر پئیمێن بدی، مَکر و پرێب، دوتل و دوپۆستی، هَسَدّ و کێنگان چه وتا دور کنێت و هچکَسێئے پُشتا بد و رَدێن هبر مکنێت.
[2] نون که هُداوندئے نێکی و مهربانیئے تامۆ چَشتگ، نۆک پێدا بوتگێن نُنُّکانی پئیما په پاک و روهانیێن شیرا شدیگ ببێت تانکه چه همِشیا دێم په وتی رَکّگا رُدان ببێت.
[4] ایسّا مَسیهئے نێمگا بیاێت، هما زندگێن سِنگ که مردمان پسند نکرت و نزرت بله هُدایا گچێن کرت و آییئے چمّا ایسّا بێمَٹّ و پُرارزش اَت.
[5] نون شما زندگێن سِنگانی پئیما په روهانیێن لۆگێئے بندگا کار بندگ ببێت، پاک و پَلگارتگێن پێشوا هم ببێت و اَنچێن روهانیێن کُربانیگ بدئیێت که چه ایسّا مَسیهئے وَسیلها هُدایا وَشنۆدَ کننت.
[6] اے هما هبر اِنت که هُدائے پاکێن کتابا آتکگ: «بچارێت، من سَهیونئے کۆها سِنگے اێرَ کنان. اے سِنگ بێبها و گچێنیێن بُنهِشتے. آ کس که اِشیئے سرا باور بکنت، هچبر پَشَل و شرمندگَ نبیت.»
[7] اے سِنگ په شما که ایمانۆ آورتگ پُرارزش اِنت، بله په آیان که ایمانِش نئیاورتگ: «آ سِنگ که بان‌بَندێن اُستایان پسُند نکرت و نزُرت هما سِنگ، بُنهِشت بوت.»
[8] و «سِنگے که مردمانَ ٹَگلێنیت و کۆهے که آیان دئورَ دنت.» آیانی ٹَگل ورگئے سئوَب اِش اَت که هُدائے هبرِش نزرت. آیانی آسر و آکبت همِش اَت.
[9] بله شما هُدائے گچێن کرتگێن بادشاهێن روهانیێن پێشوا و پاکێن کئوم اێت، هُدائے جندئے کئوم اێت و آییا شمارا چه تهاریا دێم په وتی پرشئوکتێن رُژناییا گوانک جتگ تان آییئے مزنێن کاران جار بجنێت.
[10] پێسرا شما کئومے نه‌اتێت بله انّون هُدائے کئوم اێت. پێسرا شمارا هُدائے رهمت نرَستگ‌اَت بله انّون آییئے رهمت شمارا گۆن اِنت.
[11] او دُردانگان! شما اے دنیایا بێگانگ و دَرامد اێت. منی دَزبندی همش اِنت که وتا چه آ جسمانی لۆٹ و واهگان پهرێز بکنێت که شمئے روهئے هلاپا جنْگَ کننت.
[12] ناباورانی نیاما پاک و پَلگارێن زِند بگوازێنێت. بِلّ تُرے آ، شمارا اَنگت بُهتامَ جننت و گوَشنت که شما رَدێن کار کنگا اێت، بله گۆن شمئے نێکێن کارانی گِندگا، هُدائے آیگئے رۆچا آییا شرپ و اِزّت بدئینت.
[13] شما په هُداوندئیگی، سجّهێن اِهتیاردارێن مردمانی پرمان‌بَرداریا بکنێت، بادشاهئے هم که چه سجّهێنان مستر اِنت و
[14] هاکمانی هم که چه بادشاهئے نێمگا په رَدکارانی سزا دئیگ و شَرکِردێن مردمانی شرپ دئیگا دێم دئیگ بوتگ‌اَنت.
[15] هُدا لۆٹیت شما گۆن وتی شَرّێن کِرد و کاران اَهمکێن مردمانی ناسرپدێن هبرانی دێما بدارێت.
[16] شما آزات اێت، پمێشکا آزاتێن مردمانی ڈئولا زِند بگوازێنێت بله وتی آزاتیا هچبر په رَدێن کاران نیمّۆن مکنێت، وتی آزاتیا په هُدائے هِزمتا کار ببندێت.
[17] هرکَسا اِزّت بدئیێت و په باورمندان هاسێن مِهرے دلا بدارێت، وتی زِندا په هُداتُرسی بگوازێنێت و بادشاها شرپ بدئیێت.
[18] او هِزمتکاران! وتی واجهانی پرمان‌بَرداریا بکنێت و آیان باز اِزّت بدئیێت. تهنا نرم و مهربانێن واجهانی پرمان‌بَرداریا مکنێت، ترند و زۆراکێن واجهانی پرمان‌بَرداریا هم بکنێت.
[19] وهدے شما گۆن هُدایا وپادار اێت و ناهَکّێن سزایانَ سگّێت، شمئے همے سبر و اۆپار وت په شما شرپے بیت.
[20] اگن شما په رَدێن کارێا سزا دئیگ ببێت، گڑا چۆن آ سزائے سگّگ شمارا شرپدارَ کنت؟ بله اگن شَرّێن کار و کِردێئے سئوَبا سکّی بسگّێت، هُدا شمارا ستا کنت.
[21] شما په همے سکّیانی سگّگا گچێن کنگ بوتگێت، پرچا که مَسیها هم په شمئیگی سکّی سگّت و نمونه و مِسالے بوت که شما آییئے رَندگیریا بکنێت.
[22] «آییا هچ گناه نکرت و کَسّارا پرێبی ندات.»
[23] بِلّ تُرے بےاِزّت کنگ بوت، بله اَنگت هم هچکَسی بےاِزّت نکرت. تنتنا وهدے سکّی سگّگا اَت، کَسّی پاتراپ ندات. آییا هُدائے سرا تئوکل کرت که تچکێن اِنساپ و دادرسیَ کنت.
[24] آییا وت مئے گناهانی بار سَلیبئے سرا وتی بڈّا لَڈّت، تانکه گناه چه مئے دلا بمریت و په نێکی و پاکی زِند بگوازێنێن، که شما چه هماییئے ٹَپّ و ٹۆران دْراه بوتگێت.
[25] مێشانی پئیما گار و سرگردان اتێت، بله نون هماییئے کِرّا پِر ترّتگێت که شمئے اَرواهانی شپانک و سَمبالۆک اِنت.