Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 1:43

[1] Keu teupimpén kor. Zabur Nabi Daud.

[2] Ya Allah, neudeungoe kheueh doá ulôn bak watée ulôn jiteuka susah, peuseulamat kheueh nyawöng lôn nibak musoh nyang keujam.

[3] Lindong kheueh ulôn nibak kawan ureuëng nyang doraka, dan nibak reuncana licek ureuëng-ureuëng jeuhet.

[4] Awaknyan jipeujeuet lidah jih tajam lagée mata peudeueng, dan jipeulheueh haba nyang keujam saban sa ngon aneuk panah.

[5] Nibak teumpat jimusöm awaknyan laju jitabu calitra nyang hana beuna, hana jitakot-takot laju jipiteunah ureuëng nyang hana meusalah.

[6] Awaknyan jimumat kong that ubak niet nyang jeuhet, dan jimeurok pakat keuneuk jipasang peurangkab; jisangka lé awaknyan hana ureuëng nyang kalon.

[7] Awaknyan jireuncana buet nyang jeuhet, dan jipeugah, ”Kamoe ka kamoe peugot reuncana nyang keubit ceureudek.” Até dan budho manusia keubit that lhok, hana hase ureuëng seunom lam até nyan.

[8] Teuma Allah geutimbak aneuk panah Gobnyan ateueh awaknyan, dan bak saát nyan cit awaknyan keunong dan luka.

[9] Awaknyan binasa sabab tutoe jih keudroe; soemantong nyang kalon jihnyan meu asek ulée.

[10] Dan banmandum ureuëng jiteuka teumakot; awaknyan laju jipike buet Po teu Allah dan jijak peusampoe peue nyang ka jipeubuet.

[11] Dan banmandum ureuëng jroh-jroh geumbira sabab peue nyang geupeubuet lé TUHAN. Awaknyan meulindong ubak Gobnyan; banmandum ureuëng jujoe jipeumegah droe.

Zabur — Chapters