
Guru Shishya Sukhanandsamwad as on 24th March 2026
देवप्रेमगुण असे आनंदाचा । स्वये घेऊनिया सर्वांसी देण्याचा। त्या प्रेमगुणासी अंगी मी बाणिले। देवहृदयीचे प्रेम मी जाणिले ॥
गर्गेस्वामींच्या फार्महाऊसवर सुंदरवन वृंदावनात प्रभूंच्या उपस्थितीत मकरसंक्रांतीचा कार्यक्रम दरवर्षी नित्यनेमाने होत असे . या कार्यक्रमाला दूरदूरवरून भक्तमंडळी येत असत . प्रभूंच्या सहवासात मेळाव्याचा पूर्वार्ध व उत्तरार्ध रंगत असे. पूर्वरंग प्रामुख्याने प्रभूंचे निरूपण व उत्तररंगात भक्तमंडळींबरोबर अनौपचारिक संवाद व त्यावर प्रभूंची हसत खेळत मार्मिक टिप्पणी रंगत असे .
पण अशाच एका कार्यक्रमला थोडेसे गंभीर स्वरूप प्राप्त झाले होते. प्रभूंच्या जवळच्या नातेवाईकांपैकी कुणीतरी गंभीर स्वरूपाच्या आजाराने त्रस्त होते. प्रभूंनी व्यवधान घेतले होते. इतरांच्या दुःखाबाबत प्रभू अतिशय संवेदनाक्षम आहेत. नेहमीप्रमाणे प्रार्थना, स्तोत्र झाल्यावर गर्गे पतीपत्नींचे मनोगत व्यक्त झाले व प्रभूंनी निरूपणास प्रारंभ केला
" देहावर काळाची सत्ता आहे. देहाची काळजी घ्यायला हवीच पण देह काळाच्या स्वाधीन आहे याचे भान नित्य असायला हवे . कोण दिवस येईल कैसा याचा न कळे की भरवसा . म्हणूनच क्षण आणि क्षण वाया न घालवता प्रत्येक क्षण ईश्वराच्या कृपेने मिळाला आहे याची जाणीव ठेवून त्याचीच भक्ती घडत रहावी असेच आपले वर्तन असायला हवे. ईश्वराने सद्गुरूपाने निराकाराला साकार , अव्यक्ताला व्यक्त व निर्गुणाला सगुण करून भक्ती करायला संधी दिली आहे. सगुणाच्या सहवासात सगुणाशी संवाद करून ही संधी साधायला हवी . मी त्या परमात्म्याचा अंश आहे ही जाणीव दृढ झाली की मग 'खुणावतो काळ सर्वां मज ना त्याची भीती ना पर्वा ' या अवस्थेपर्यंत आपण येऊन पोहचतो. ही काळाच्या परती अवस्था आहे. मिळालेला प्रत्येक श्वास ईश्वराच्या ध्यासात व्यतीत केला तर मृत्युची भीती तर नाहीच उलट मुक्तीचा आनंद आहे. "
प्रभू कितीतरी वेळ बोलत होते. मंडळी एकाग्रतेने श्रवण करत होती. नियती घडणाऱ्या घटना मानवी अवतारातील सगुण रूपालाही टाळता येत नाहीत .आपण त्या निर्गुणाची प्रार्थना करू शकतो . बोलता बोलता प्रभू एकदम गंभीर झाले व अनंत अशा अवकाशाच्या साक्षीने धीरगंभीर स्वरात आळवणी करायला लागले ' नमस्कार नमस्कार तुजसी नमस्कार, हे दत्तात्रेया तुजसी नमस्कार। ' सगुण निर्गुणाची आळवणी करत होते. आळवणी करताना स्वरातली व नेत्रातली आर्तता नेमकी जाणवत होती. सगुण प्रभू स्वतःच्याच अंतःकरणातील निर्गुण दत्तप्रभूंना आळवत होते. वृंदावनातले वातावरण भारून गेले होते . आजही प्रभूंचे ते रूप माझ्या अंतःकरणात ठाण मांडून बसले आहे . देवहृदयीचे प्रेम ....
श्रीपरमानंदार्पणमस्तु